De zoon van de verhalenverteller.

“Het is een sluipend inzicht dat al de afgelopen dagen meer en meer tot mijn bewustzijn is doorgedrongen, en hier op zijn laatst moet ik het accepteren, het feit dat het Libanon dat vader me heeft voorgeschoteld tegenwoordig niet meer bestaat. Ik heb het ergens gemist in de jaren dat ik opgroeide en om vader treurde. Ik had dit Libanon veel eerder moeten gaan zien. Maar misschien was dit Libanon ook al verloren toen vader besloot het te verlaten. Maar ooit, dat voel ik heel diep vanbinnen, is vader hier teruggekeerd.”

De zoon van de verhalenvertellerAlhoewel Pierre Jarawan zeker kan schrijven, is De zoon van de verhalenverteller wellicht een te grote stap geweest voor hem. Het verhaal van Samir en zijn op jonge leeftijd verdwenen vader is emotioneel, en de zoektocht die volgt wanneer Samir ouder is, is op momenten spannend te noemen. Toch is het wat langdradig en ontbreekt het pakkende dat een roman als deze wel verdient.

Het onderwerp is absoluut interessant. Samir krijgt op jonge leeftijd van zijn vader veel verhalen te horen over het land waar ze uit gevlucht zijn: Libanon. Vernietigd door burgeroorlog en een aanhoudende gespleten samenleving wordt Libanon neergezet als het middelpunt van de wereld. Samir groeit ook op met grote liefde voor dat land en dat terwijl de bedoeling is dat hij een leven maakt in zijn geboorteland Duitsland, waar zijn ouders in 1983 naartoe gevlucht waren. Maar wanneer Samir acht jaar is, verdwijnt zijn vader, na in aanraking gekomen te zijn met een cryptische foto uit zijn verleden.

Samir is er kapot van. Zijn obsessie met Libanon en zijn vader maken van zijn leven een puinhoop, iets waar de schrijver te lang in blijft hangen, waardoor het centrale verhaal onnodig gerekt wordt. Zonde, maar toch blijft het wel boeiend. Je voelt de pijn die hij moet ervaren, maar veel meer dan dat gebeurt er halverwege het boek eigenlijk niet.

Zijn pijn resulteert logischerwijs in een zoektocht naar zijn vader en daarmee een diepe duik in de problematische geschiedenis van het ‘prachtige’ Libanon. Met de verhalen uit zijn jeugd en een dagboek als houvast beweegt Samir zich van locatie naar locatie om eigenlijk op oppervlakkige wijzen meer over zijn vader te weten te komen.

Met op momenten prachtig geschreven stukjes ontbreekt er veel aan het geheel. Zeker tegen het eind raakt Samir compleet willekeurig betrokken bij een groepering die Libanon probeert samen te krijgen, wat dan ook wonderbaarlijk naar zijn vader leidt en zijn verleden. Het blijkt een verhaal van liefde en pijn, en de exodus uit een land dat zijn thuis was. Het thema en de geschiedenis van Libanon zijn heel interessant, maar in de loop van dit verhaal komt het niet goed genoeg tot leven. Jarawan heeft veel gehad in dit boek aan zijn dichterstalent en hij heeft een lastige geschiedenis goed benaderd, maar hij overtuigt niet.

Pierre Jarawan – De zoon van de verhalenverteller
HarperCollins 448 blz. €19,95

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s